Środek wzmacniający dla samurajów

W Japonii, średniowieczni rycerze, czyli samurajowie, wykorzystywali ocet dla poprawiania swojej kondycji i wzmocnienia organizmu.

Do octu dodawali jajko wraz z skorupką. Kwas octowy rozpuszczał wapń, a skorupka w ciągu kilku dni znikała. Na koniec roztrzepywano w takim occie białko i żółtko. Codziennie wypijano kilka łyków takiego napoju. Zazwyczaj na gorąco.

Aromatyczna przyprawa

W europejskiej kuchni średniowiecza ocet jabłkowy był – obok soli i musztardy – podstawową, znaną i smaczną przyprawą.

Dodawana go w dużych ilościach do gęstych potraw i zup. Znana jest na przykład wzmacniająca zupa, podawana na śniadanie, która obok octu jabłkowego składała się z kwaśnego mleka i mąki.

Dzięki tej przyprawie potrawy zachowywały na dłużej świeżość, a także były łatwo przetrawiane.

Dwie trzecie wszystkich średniowiecznych przepisów bazowało na occie.

Ceniony napój

Ocet jabłkowy ceniły prawie wszystkie dawne cywilizacje: Egipcjanie, Persowie, Rzymianie, Chińczycy czy Hindusi.

Przyprawiano nim potrawy oraz konserwowano mięso, owoce i warzywa. Napojem octowym gaszono pragnienie. Ma on także działanie antybakteryjne.

Rzymianie zawsze podawali podczas eleganckich przyjęć różne gatunki, importowanego z Egiptu, octu.

W czasach świetności Greków i Rzymian ocet jabłkowy miał zawsze zarezerwowane miejsce w apteczce.

Dla rzymskiego lekarza Galenusa ocet był panaceum na wszelkie dolegliwości, zalecanym również przy wrażliwości na zmiany pogody, problemach jelitowych, bólu gardła i kaszlu.