Dlaczego możesz się przedwcześnie zestarzeć?

Gdy zmiany związane ze starzeniem się organizmu, jak zapominanie, osłabienie wzroku i słuchu, wzmożone wypadanie włosów, ból stawów lub plamy na skórze, pojawiają się zbyt wcześnie, może to być spowodowane niedoborem składników witalnych lub nadmiernym nagromadzeniem się w organizmie szkodliwych składników, wywołujących wymienione objawy.

W obu przypadkach ocet jabłkowy może być pomocny. Z jednej strony poprawia przyswajanie takich składników witalnych  jak wapń czy żelazo. Z drugiej strony wspomaga wydalanie trucizn. Doświadczenie wskazuje, że poprawia również ukrwienie, co wraz z postępującym wiekiem jest coraz ważniejsze.

Jak ocet jabłkowy pozwoli tobie i twojej rodzinie stać się długowiecznymi?

Istnieją dane nam przez Naturę środki, które charakteryzują się wysoką skutecznością leczniczą. Jednym z nich jest ocet jabłkowy.

Celem mojego bloga jest pomoc w możliwie wyczerpujący sposób opisania i skorzystania z bogatych możliwości leczniczych, jakie ocet jabłkowy oferuje. Na wstępie chciałbym przybliżyć historię octu jabłkowego, która rozpoczęła się prawdopodobnie któregoś ciepłego, letniego dnia przed tysiącami lat.

Dotychczas poznano rozmaite możliwości octu i tak na przykład Babilończycy już 5000 lat przed Chrystusem wykorzystywali go do konserwowania upolowanej zwierzyny,  Asyryjczycy  leczyli bóle uszu octem. Sam Hipokrates, określany mianem ojca medycyny, w swych słynnych zapiskach chwalił chłodzące działanie octu jabłkowego opisując dość dokładnie jego wykorzystywanie przy rozmaitych chorobach i dolegliwościach. 

Znana ze swojej urody królowa Kleopatra wykorzystywała ocet na swój sposób, biorąc w nim kąpiele i pijąc go  po każdym posiłku. Największy kartagiński wódz, Hannibal wykorzystywał ocet w swej legendarnej przeprawie przez Alpy. Powszechnie też wiadomo, że krzyżowanemu Chrystusowi  trzymano gąbkę nasączoną octem przy ustach, by ugasić pragnienie i zmniejszyć cierpienia.

Krótko mówiąc: Asyryjczycy, Babilończycy, Egipcjanie, Izraelici, Grecy, Rzymianie i Germanie stawiali na ocet zarówno przy przygotowywaniu lub konserwowaniu pokarmów, przy sporządzaniu gaszących pragnienie napitków, jak i przy leczeniu rozmaitych dolegliwości. Fakt ten dokumentuje między innymi Stary i Nowy Testament.

 

Źródło: Heike  van Braak,  Silke von Kuster