Składniki naturalnego octu jabłkowego

Składniki naturalnego octu jabłkowego w 100 g:

Składniki mineralne: potas 114 mg, wapń 8 mg, magnez 6 mg, sód 2 mg, fosfor 8 mg, żelazo 0,5 mg, miedź 0,1 mg, mangan 0,1 mg, cynk 0,1 mg.

Witaminy: A 33 IE, B1 0,02 mg, B2 9 mg, B3 0,3 mg, B5 0,02 mg, B6 0,02 mg, C 3 mg.

Pozostałe: tanina, kwas propionowy, kwas jabłkowy, kwas cytrynowy, pektyna.

Wszystkie składniki naturalnego i prawdziwego octu jabłkowego są łatwo przyswajalne przez organizm.

An apple every day keeps the doctor away

Kwas octowy odtruwa organizm i uwalnia go od chorobotwórczych drobnoustrojów. Ta wiedza była znana od dawna. Od tysiącleci nie ma najmniejszych wątpliwości co do pozytywnego oddziaływania jabłek i octu jabłkowego.

Nie na darmo stare angielskie przysłowie głosi: „An apple every day keeps the doctor away” (Jedno jabłko dziennie trzyma z dala od doktora).

W końcu kwas octowy jest wrogiem wszystkich bakterii. Nie dość, że sprząta porządnie w żołądku i jelitach – również dezynfekuje, odtruwa i oczyszcza nerki, pęcherz i drogi moczowe.

Kwas octowy wspiera te organy przy procesie oczyszczania całego organizmu oraz przywraca naturalną równowagę w gospodarce tłuszczowej.

Najważniejsza jest zawartość

Ocet jabłkowy może być tylko tak dobry jak rzetelny był sposób produkcji i jakie składniki zostały w nim użyte. Tylko dzięki temu jesteśmy w stanie uzyskać produkt pełnowartościowy, który bogaty jest w odpowiednie składniki odżywcze.

Ocet jabłkowy powinien być naturalnie mętny i nieklarowany. Na jego dnie powinien z czasem tworzyć się osad, a także smak będzie przyjemny dla naszego podniebienia. Tylko wtedy mamy gwarancję, że produkt jest w pełni naturalny.

Środek wzmacniający dla samurajów

W Japonii, średniowieczni rycerze, czyli samurajowie, wykorzystywali ocet dla poprawiania swojej kondycji i wzmocnienia organizmu.

Do octu dodawali jajko wraz z skorupką. Kwas octowy rozpuszczał wapń, a skorupka w ciągu kilku dni znikała. Na koniec roztrzepywano w takim occie białko i żółtko. Codziennie wypijano kilka łyków takiego napoju. Zazwyczaj na gorąco.

Aromatyczna przyprawa

W europejskiej kuchni średniowiecza ocet jabłkowy był – obok soli i musztardy – podstawową, znaną i smaczną przyprawą.

Dodawana go w dużych ilościach do gęstych potraw i zup. Znana jest na przykład wzmacniająca zupa, podawana na śniadanie, która obok octu jabłkowego składała się z kwaśnego mleka i mąki.

Dzięki tej przyprawie potrawy zachowywały na dłużej świeżość, a także były łatwo przetrawiane.

Dwie trzecie wszystkich średniowiecznych przepisów bazowało na occie.

Ceniony napój

Ocet jabłkowy ceniły prawie wszystkie dawne cywilizacje: Egipcjanie, Persowie, Rzymianie, Chińczycy czy Hindusi.

Przyprawiano nim potrawy oraz konserwowano mięso, owoce i warzywa. Napojem octowym gaszono pragnienie. Ma on także działanie antybakteryjne.

Rzymianie zawsze podawali podczas eleganckich przyjęć różne gatunki, importowanego z Egiptu, octu.

W czasach świetności Greków i Rzymian ocet jabłkowy miał zawsze zarezerwowane miejsce w apteczce.

Dla rzymskiego lekarza Galenusa ocet był panaceum na wszelkie dolegliwości, zalecanym również przy wrażliwości na zmiany pogody, problemach jelitowych, bólu gardła i kaszlu.