Skutecznie zwalcz tłuszcz przy pomocy octu jabłkowego

Jeśli ja to zrobiłam, każdy może zrobić” dr McBarron

W taki właśnie sposób dr McBarron zachęca swoich pacjentów, którzy przychodzą do niej z nadwagą odbierającą im wszelką nadzieję na zmianę.

Dziesięć lat wcześniej dr McBarron toczyła walkę ze swoją nadwagą. „Straciłam 22 kilogramy i to pięć razy! Próbowałam każdej diety, jaką tylko znałam. Jednak w końcu nadszedł czas mojej udręki”. Ocet jabłkowy stał się częścią jej planu żywieniowego i pomógł jej oraz jej pacjentom zrzucić nadwagę i utrzymać szczupłą sylwetkę.

Pozostanie szczupłym to wielkie zdrowotne wyzwanie dla współczesnych Amerykanów. I powinno być to ważną kwestią. Nadmiar tkanki tłuszczowej jest powiązany z zabójczymi chorobami: nadciśnieniem, cukrzycą, udarami i chorobami serca.

Środek wzmacniający dla samurajów

W Japonii, średniowieczni rycerze, czyli samurajowie, wykorzystywali ocet dla poprawiania swojej kondycji i wzmocnienia organizmu.

Do octu dodawali jajko wraz z skorupką. Kwas octowy rozpuszczał wapń, a skorupka w ciągu kilku dni znikała. Na koniec roztrzepywano w takim occie białko i żółtko. Codziennie wypijano kilka łyków takiego napoju. Zazwyczaj na gorąco.

Aromatyczna przyprawa

W europejskiej kuchni średniowiecza ocet jabłkowy był – obok soli i musztardy – podstawową, znaną i smaczną przyprawą.

Dodawana go w dużych ilościach do gęstych potraw i zup. Znana jest na przykład wzmacniająca zupa, podawana na śniadanie, która obok octu jabłkowego składała się z kwaśnego mleka i mąki.

Dzięki tej przyprawie potrawy zachowywały na dłużej świeżość, a także były łatwo przetrawiane.

Dwie trzecie wszystkich średniowiecznych przepisów bazowało na occie.

Ceniony napój

Ocet jabłkowy ceniły prawie wszystkie dawne cywilizacje: Egipcjanie, Persowie, Rzymianie, Chińczycy czy Hindusi.

Przyprawiano nim potrawy oraz konserwowano mięso, owoce i warzywa. Napojem octowym gaszono pragnienie. Ma on także działanie antybakteryjne.

Rzymianie zawsze podawali podczas eleganckich przyjęć różne gatunki, importowanego z Egiptu, octu.

W czasach świetności Greków i Rzymian ocet jabłkowy miał zawsze zarezerwowane miejsce w apteczce.

Dla rzymskiego lekarza Galenusa ocet był panaceum na wszelkie dolegliwości, zalecanym również przy wrażliwości na zmiany pogody, problemach jelitowych, bólu gardła i kaszlu.

Jakość się obroni

Liczba producentów octu jabłkowego zaczęła wzrastać w latach 90. ubiegłego wieku. Wtedy w krajach rozwiniętych przede wszystkim zaczęto zwracać uwagę na jakość.

Szczególnie zaczęto poszukiwać produktów bez dodatków konserwantów i chemii. Było to nie lada wyzwanie, ponieważ dobre i naturalne produkty są dostępne w ograniczonych ilościach, a co za tym idzie w niewielu miejscach.

Ocet jabłkowy dobrej jakości poznaje się po naturalnym smaku. Prawdziwy ocet jabłkowy jest lekko kwaskowaty, nie powoduje odruchu wymiotnego i szybko zaspokaja pragnienie. Dla zdrowia pić należy wyłącznie taki.